| Plenery filmowe |
 |
 |
 |
|
Obiekt Fortu Służewiec zawiera w sobie niezwykłe jak na centrum miasta plenery, które swobodnie można wykorzystywać w scenografii filmowej. Na terenie, zarośniętym drzewami i krzewami, znajdują się: wały ziemne, koszary szyjowe z zachowanymi detalami elewacji, fosa, dobrze zachowany fragment brukowanej drogi fortecznej, bloki betonowego gruzu po wysadzonych schronach podwalni, znaczny obszar pokryty /opuszczonymi w latach 70 i 80/ ogródkami działkowymi mający swoisty klimat nagle opuszczonych siedzib. Trochę historii… Fort jest elementem XIX wiecznej rosyjskiej Twierdzy Warszawa. Powstał w latach 1889-1892 w trzecim i ostatnim etapie rozbudowy twierdzy. Było to dzieło dla piechoty i artylerii polowej, jako jedyne tego typu zrealizowane według projektu wzorcowego. Fort został zaprojektowany na rzucie spłaszczonego rombu, jednowałowy o niewielkim wzniesieniu wałów i mało wyładowanym stoku przedpiersia. Suchej fosy broniły osiowo betonowe kaponiery: przedskarpowa główna oraz szyjowe. Wewnątrz fortu, na osi znajdowały się ukryte pod wałem ziemnym ceglane koszary szyjowe (zachowane do dziś). Pod wałami czół rozmieszczono symetrycznie pięć betonowych schronów podwalni. Dojazd do fortu prowadził od strony szyi dwiema symetrycznymi drogami bronionymi z osiowo umieszczonego, ziemnego rawelinu. Wokół fos zaprojektowano glacis dla wzmocnienia obrony przed i zapola fortu. Latem 1913 roku po decyzji dowództwa rosyjskiego wysadzono przy użyciu prochu i piroksyliny urządzenia obronne fortu - kaponiery i schrony podwalni. W okresie międzywojennym kazamaty koszar służyły Wojsku Polskiemu jako składy prowiantowe. Po II wojnie światowej teren fortu Służewiec pozostał w użytkowaniu wojska. Na jego terenie zlokalizowano Wytwórnię Filmową "Czołówka".          |